Op weg naar Nederland

Geen race tegen de klok.
Er is weinig wind, we varen 3 à 4 knopen. Heerlijk op ons gemak. We zijn er beide van overtuigd dat we om thuis te komen geen ” race tegen de klok” willen. Maar dan valt de wind weg, we dobberen.
Voor de Engelse kust, onderweg naar NederlandOké ook prima, dan gaan we vast poetsen. Niet echt handig want we zitten nog op zout water.Voor de Engelse kust, onderweg naar NederlandDe weersvoorspellingen komen uit, bij Dover gaat de wind tegen staan. We besluiten om Dover aan te lopen en 1 of zelfs 2 dagen er te blijven liggen.
Voor de Engelse kust, onderweg naar NederlandJacques haalt onderweg de weerberichten nog eens op. Geen goed bericht, de wind blijft voorlopig tegen staan. Dat wordt tegen de wind in laveren naar IJmuiden. Hmmm, hebben we daar zin in?
Voor de Engelse kust, zonsopgang, onderweg naar Nederland

Zonsopgang bij Beachyhead

Zonsopgang bij Beachyhead

Jacques komt op het lumineuze idee om de staande mast routine te gaan varen (de staande mast route is een route binnendoor, van Zeeland naar het IJsselmeer). Super gaan we doen, wat heerlijk dat we toch op tijd vanaf de Scilly’s vertrokken zijn. We lopen dus  Dover niet aan en varen door en steken over naar België.

Mist

Mist

Smog??

Smog??

De knop gaat langzamerhand om
Sjonge, wat een drukte weer op het water. Alle scheepvaart moet ” het nauw van Calais” door, en wij moeten het oversteken. ” Weer even wennen hoor”. Tja, tevens zijn we ook van blauw water overgegaan op groen/bruin water. Ja, ja “langzamerhand gaat de knop om”.

Rakelings langs je heen
Rond middernacht komen we voor Duinkerken aan. Langs de kust vaar je vanwege de zandbanken door een betonde vaarroute. Wij niet alleen, nee sowieso de Ferry’s en die hebben de vaart erin. Op zee houdt je gepaste afstand, maar hier vaart het ” rakelings langs je heen”. Vrachtschepen varen in en uit (te druk met navigeren geweest, helaas geen foto’s).

De stuipen op je lijf
Een vrachtschip heeft Jacques tijdens zijn wacht ‘ s nachts “de stuipen op zijn lijf” gejaagd. Jacques vaart keurig stuurboord wal, hij wordt opgelopen door een vrachtschip. Hij roept middels de marifoon het schip op om te vragen wat zijn intenties zijn. Er komt geen antwoord, dan vaar je dus rustig stuurboord wal door. Maar dan ineens een luid getoeter, ik sprint mijn bed uit. Wat is er aan de hand. inmiddels heeft Jacques al flink het gas open gezet. Hij is echt boos ” wat denkt die vent wel niet”. Had hij ons nou niet gezien? Ja. Op het laatste nippertje dus! Het is goed afgelopen. Vlak erna worden we opgeroepen door de Jan van Gent, hij heeft Jacques op de marifoon gehoord. Ze varen een stuk voor ons, toch leuk om elkaar weer even te spreken.

Kruipend naar Nederland
We gaan naar Nieuwpoort, ons favoriete plekje, we blijven er nog een dag liggen.
Belgie, Niewpoort

Vandaar uit gaan we naar Blankenberge om alvast wat hoger op te komen.
En dan, tegen de wind in, windkracht 6, op naar “Nederland”.

Het laatste gastenvlaggetje wordt gestreken

Het laatste gastenvlaggetje wordt gestreken

Waar we uiteindelijk na ruim 1 jaar reizen via de Haringvlietsluizen aan komen.
Nederland, HaringvlietsluizenNederland, HaringvlietsluizenHoe voelt dat nu?
Ja, hoe voelt dat nu. Natuurlijk heerlijk om straks (nog een weekje) de jongens, ouders, familie en vrienden weer te zien en een dikke knuffel te geven. Maar oh, oh wat zullen we met weemoed terug kijken. Dus hoe voelt dat nu? Een “dubbel gevoel” laten we het daar op houden.

We gaan nu eerst even genieten van de binnenwateren en kijken uit naar zaterdag. Waar we jullie (familie, vrienden en kennissen) hopen te zien voor “een steigerborrel”. We komen rond 14.00 uur in Medemblik aan.