Britisch Virgin Islands (BVI’s) – Maagdeneilanden

“Je mag ze niet missen hoor” de BVI’s, dat is wat we regelmatig hoorden.

BVI’s here we come
Na het avondeten halen we het anker op, het is volle maan, ‘romantisch’ maar niet te vergeten praktisch voor het zicht ’s nachts op het water. Het ziet er dus allemaal goed uit. Maar al snel neemt de wind af, we varen voor de wind met windkracht 3, de zeilen staan te klapperen. Bij vertrek  verwachten we ’s morgens bij de BVI’S aan te komen. s’ Nachts lees ik op het scherm dat we nog 15 uur te gaan hebben, we liggen te dobberen, dit schiet niet op. Door de stroming worden ook nog eens weggezet, we raken flink van koers. Uiteindelijk neem ik het besluit, start de motor en rol de zeilen in, en vaar rechtstreeks op ons doel af.

BVI’s there we are
s’ Middags laten we op Virgin Gorda in Prickly Pear het anker zakken. Het azuurblauwe water lonkt, we duiken meteen het water in, heerlijk! Aan het einde van de middag varen we met de dinghy naar Saba Rock om de beruchte “Painkiller” te proeven en hij is heerlijk!

De eerste "Painkiller" drinken we bij Saba Rock.

De eerste “Painkiller” drinken we bij Saba Rock.

Internet
Op zoek naar een Digicel store voor het uploaden van de telefoonkaart. De taxibus staat op het punt om weg te rijden, we roepen en vragen (gelukkig) voor we instappen wat de kosten zijn, $ 10,- p.p en dan moeten we ook nog terug, “ja, dat zijn we niet gewend”. Waar is het dollarbusje? Voor die $ 40,- varen we zelf wel naar Spanisch Town. Zo gezegd zo gedaan, de volgende dag liggen in Spanisch Town, St. Thomas Bay en lopen we naar de Digicel store.

De pelicanen vissen om ons heen.

De pelicanen vissen om ons heen.

Koningsdag
Jacques trekt zijn oranje shirt aan, we hangen een oranje sjaaltje aan de stag. En dan zitten we met z’n tweetjes in plaats van oranje bitter aan de Cuarenta Y Tres en dat smaakt ook erg goed. Tja, leuker kan ik het niet maken want we missen wel een life verslag (dat redt de telefoonkaart niet), we pluizen internet af met teksten en wat foto’s. “Ach ja, je kunt niet alles hebben”.

Toerisme
Op naar the Baths, waar grotten zich boven en onder water bevinden. Helaas is het er erg druk, we dobberen een tijdje rond, wachten op een mooring die vrij komt. Er worden groepen toeristen gedropt, we kijken elkaar aan met de vraag “willen we dit wel?”.

Te druk

Te druk

We draaien om en zeilen naar Salt Island waar we voor anker gaan. Het is een verlaten eiland waar vroeger zout gewonnen werd.

Zoutwater meer

Zoutwater meer


We struinen even rond en varen daarna verder naar Peter Island, Deadman bay. Een prachtige baai met een mooi resort.

Bounty eiland

Bounty eiland

In Great Harbour worden we verrast door de “deliverance service”, we kopen bananen en verse muffins voor bij de koffie. Goh, waar zouden die extra kilo’s toch vandaan komen? Hoewel Jacques daar absoluut geen last van heeft.
Virgin Islands, Peter Island, Great Harbour, de winkel komt naar de boot

“Bounty” eilanden
Wat zijn we blij dat we deze eilanden nog gehaald hebben. Voor ons de “Bounty eilanden”. We zwerven zo met z’n tweetjes de eilanden af. Relaxed zeilen (alleen op de genua), kleine afstanden, de eilanden liggen vlak bij elkaar. Barbecueën op het strand of aan boord.

Heerlijk

Heerlijk

We spotten zo nu en dan een schildpad. “Dat is toch het Bounty gevoel”.

Snorkel Walhalla
Op naar Norman Island, we gaan aan een (dagligplaats) mooring liggen in Privateer bay, voor de Treasure point rotsen. Je mag hier i.v.m. het koraal niet ankeren. Langs de rotsenwand snorkelen we wat af, je kunt ook op sommige plaatsen de grotten in zwemmen, doen we ook! Het is hier zo mooi dat we besluiten een mooring voor de nacht op te pakken ($ 30,-).

Snorkel walhalla

Snorkel walhalla

Het moet niet gekker worden
We hebben de smaak te pakken, om 08.00 uur varen we al, “het moet niet gekker worden”. Maar we willen op tijd bij de Pelican Island & The Indians zijn (half uur varen).

We zitten meer onder water dan boven water

We zitten meer onder water dan boven water

Rotsachtige kliffen midden in de zee waar je dus niet uitgesnorkeld raakt.

Magnifieke onderwaterwereld

Magnifieke onderwaterwereld

Magnifieke onderwaterwereld

Magnifieke onderwaterwereld

Ook hier mag je alleen aan een mooring liggen er wordt wel van je verwacht dat je na het snorkelen plaats maakt voor een ander. We hebben er bijna de hele ochtend gelegen want er waren nog moorings vrij.

s’ Middags varen we naar Sopers Hole – West End, een gezellige baai met leuke winkeltjes.

Soper's Hole, West End

Soper’s Hole, West End

Het ankeren lukt niet
Bevrijdingsdag, vandaag varen we naar het eiland Jost van Dyke, genoemd naar een Nederlandse piraat die hier ooit verbleef. Maar het ankeren lukt niet, er liggen veel rotsen op de bodem, het anker blijft steeds achter een rots haken. We durven het niet aan, we moeten er niet aan denken dat we morgenochtend het anker niet omhoog krijgen. We hebben dat al vaker om ons heen gezien en als je nu met een stel bekende zeilers bij elkaar ligt, zodat je elkaar kunt helpen, kan je het risico nemen. We maken ons vast aan een mooring.

Bounty eiland

Bounty eiland

Caribisch gevoel
Zodra we met de dinghy aan wal komen horen we de reggae muziek al. We laten ons niet verleiden maar gaan eerst even de buurt verkennen.

Jost Van Dyke, Great Harbour

Jost Van Dyke, Great Harbour

Het is een leuk klein gezellig plaatsje met een hagelwit strand. Vanavond is er een barbecue, goh, dat komt even goed uit, we reserveren maar meteen.

Jost van Dyke, Great Harbour, barbecue.

Jost van Dyke, Great Harbour, barbecue.

Er wordt ook hard gewerkt
Ja, ja we zitten haast meer onder water dan boven. Want buiten het snorkelen, zijn we ook het onderwaterschip aan het schoonmaken. In de maanden dat we onderweg zijn, is er de nodige aangroei op gekomen. Als het schip schoon is gaan we natuurlijk ook wat sneller door het water, dat is altijd meegenomen voor de overtocht naar de Azoren. Zo hangen we hier (de laatste week) iedere dag met zuignap en borstel onder de boot.

Charmant

Charmant

Ai, geen anode meer op de schroef
Hmm, dat is een lastige, want nu moet er ook onder water geklust worden. Een anode is een blokje zink, wat op de schroef zit en het roesten van de schroef tegen houdt. Wel erg belangrijk om dat er op te hebben. Zouden we die niet hebben dan kunnen weer zeker van zijn dat we op de Azoren geen schroef meer onder de boot hebben. We bestellen een nieuwe anode bij Budget Marine. Nu hebben we een paar jaar gelden een cursus gevolgd “klussen onder water”. We hebben een duikuitrusting aan boord met een duikfles van 5 liter, goed genoeg voor een klusje onder water.
Jacques gaat met zijn snorkelervaring nu ook met de duikfles het water in.

Uitdaging

Uitdaging

Daar gaat hij dan.

Daar gaat hij dan.

Een beetje adrenaline giert er wel door zijn lichaam, want wat als hij nu de schroef niet opengedraaid krijgt, of het gereedschap uit zijn vingers laat glippen of zelfs wanneer het lukt de schroef open te krijgen en de schroef niet laat vallen. Maar mijn “handy man” krijgt het allemaal voor elkaar.

The “Bubbly pool”
Bij Little Jost van Dyke liggen we in Diamond Cay, “ach” toch weer zo’n mooie plek precies achter een rif tussen twee eilanden in.

Little Jost Van Dyke, Diamond Cay

Little Jost Van Dyke, Diamond Cay

We gaan lopen naar de “Bubbly Pool”, door de branding wordt er zeewater tussen een spleet in de rotsen naar binnen geperst. Altijd weer leuk om mee te maken.

Genieten in "Bubbly Pool"

Genieten in “Bubbly Pool”

Genieten in "Bubbly Pool"

Genieten in “Bubbly Pool”

Wauw, tijdens het snorkelen spotten we een enorme schildpad. Wat een mooi gezicht.

Wauw, wat een schildpad.

Wauw, wat een schildpad.

Op naar het eiland Tortola want we moeten in Nanny Cay bij Budget Marine de anode (voor op de schroef) ophalen. In Nanny Cay mag je niet ankeren, we gaan in Sea Cow bay liggen en kunnen dan met de dinghy naar Nanny Cay. Na twee dagen wachten is dan eindelijk de anode gearriveerd, we sjezen ’s morgens meteen naar Budget Marine.

De smaak te pakken
Jacques wil de anode zo snel mogelijk monteren, maar we liggen hier te onrustig. Het weer is omgeslagen, het regent zo nu en dan en de wind trekt aan.  Maar Jacques heeft de smaak te pakken, hij wil meteen de anode aan de schroef monteren. Brandywine bay is de eerst volgende baai (3 kwartier varen), een ondiepe baai, we hebben nog maar 40 cm onder de kiel.  De duikspullen en het gereedschap komen weer voor de dag en binnen “no time” heeft Jacques de anode gemonteerd. Het anker gaat weer op en we varen door naar Road Town.

Beterschap
We horen dat Gerard van de Sylfer weer dezelfde gezondheidsklachten heeft als vorig jaar in La Coruna en het weer niet zo goed gaat. Hij laat de boot in St. Maarten achter en vliegt met Lies naar Nederland, voor een vervolg operatie. Gerard beterschap!

Het komt er met bakken uit
We komen in de stromende regen aan in Road Town, waar we in de haven ons anker laten zakken. Het plaatsje valt ons tegen en we besluiten de volgende morgen meteen weer te vertrekken. Het waait hard, we hebben wind tegen en het komt er met bakken uit, “goh, jongens dit zijn we niet meer gewend”.

Dit zijn we niet meer gewend.

Dit zijn we niet meer gewend.

Op naar Beef Island een eiland waar kunstenaars zich hebben gevestigd. Het ziet er door de regen een beetje troosteloos uit, jammer.

Trellis bay

Trellis bay

 

Beef Island, Trellis bay

Beef Island, Trellis bay

Vuurkorven

Vuurkorven

Je kunt nu ook niet de sfeer proeven die het zal hebben wanneer bij mooi weer iedereen hier gezellig rond struint. Toch heb ik e.e.a. op de foto vastgelegd.

Kolkende zee
Via Guana Island,White bay waar we na een uur weer het anker ophalen (vanwege de weersomstandigheden geen fijne anker plek), varen we door naar Tortola, Brewers bay.

Guana bay, we zeilen tussen eilanden Tortola en Guana door

Guana bay, we zeilen tussen eilanden Tortola en Guana door

“We hebben het rijk alleen”, dat vinden we toch iedere keer weer bijzonder helemaal alleen in een baai liggen.

De punt van Brewer's bay

De punt van Brewer’s bay

Maar nu had ik toch liever wat meer boten om ons heen gehad. ’s Avonds begint het te onweren en niet zo’n klein beetje. Het gaat zo te keer buiten, binnen no time hebben we een kolkende zee. We krijgen een enorme deining, alles vliegt door de boot, “een chaos aan boord”. Bij de huizen om ons heen valt de stroom uit het is aarde donker op de lichtflitsen na. Vannacht houden we ankerwacht, rond 06.00 val ik buiten in slaap en daarmee is de rust wedergekeerd.

Nog 2 nachten voor anker in Cane Garden bay, waar we weer van alle rust genieten.

Cane Garden bay

Cane Garden bay

 

Mathiba in Cane Garden bay

Mathiba in Cane Garden bay

Daarna in Sooper’s Hole de haven in.

“Je mag ze niet missen hoor” de BVI’s, nee inderdaad “je mag ze niet missen”, het is fantastisch!

Voorbereiding overtocht
Het  onvermijdelijke moment komt er aan, de grote oversteek richting Europa. De voorraad wordt weer aangevuld, laatste klusjes zijn geklaard. We bestuderen het weer en hebben via de SSB dagelijks contact met medevertrekkers over hun plannen. Ook voor de terugreis is er weer een “radionetje” gevormd waarop we elkaar dagelijks op de hoogte houden van elkaars vorderingen, het weer onderweg enz.

14 mei varen we uit. Tijdens de overtocht proberen we jullie op een summiere wijze op de hoogte te over het “wel en wee” aan boord.
Op naar the Azores

NB onze positie op google earth is ook bijgewerkt, zie onder button positie.